جزوه تایپ شده اناتومی عضلات
تحريك ريتميك قلب
قلب به يك دستگاه تخصص يافته مجهز شده است تا با توليد ايمپالس هاي ريتميك موجب انقباض ريتميك عضله قلب ً )( : – )-( – — -)( – — 
)( – – – – ً : – – – «» )(. ً ً «» )-( ً «» )( – )«» ( : ً ً ً «» ً – ً
—)( )(.
)( –/-/—/–//-/–)( /ً ً /ً 
//)( )( -/-ً ً –سرعتي حدود 13 تا 80 بار در دقيقه دچار تخليه الكتريكي مي شوند. برعكس، سرعت طبيعي گره سينوسي 70 تا 40 بار دردقيقه است.
بنابراين پرسشي كه مطرح مي شود اين است كه چرا گره سينوسي ريتم قلب را كنترل مي كند، نه گره A-V يا فيبرهاي پوركنژ. علت آن است كه سرعت تخليه الكتريكي در گره سينوسي به مقداري قابل ملاحظه بيش از سرعت تخليه در گره سينوسي به مقداري قابل ملاحظه بيش از سرعت تخليه در گره A-V يا فيبرهاي پوركنژ است. هر بار كه گره سينوسي دچار تخليه الكتريكي مي شود، ايمپالس آن هم به گره A-V و هم به فيبرهاي پوركنژ هدايت مي شود و غشاي تحريك پذير آنها را دچار تخليه الكتريكي مي سازد. آنگاه پتانسيل عمل در اين بافت ها و نيز گره سينوسي تمام مي شود و آنها هيپرپلاريزه مي شوند. اما گره سينوسي بسيار سريعتر از هر يك از دو بافت مذكور هيپرپلاريزاسيون خود را از دست مي دهد و پيش از آنكه هر يك از آنها به آستانه – )( )( ً، //)( () ً )(، () () ً () )(.
() ً ً ً //)/( دهليزها حدود 13/0 تا 20/0 ثانيه پس از موج P رپلاريزه مي شوند. اين واقعه درست همزمان با پيدايش موج QRS درالكتروكارديوگرام اتفاق مي افتد. لذا موج رپلاريزاسيون دهليزها موسوم به موج T دهليزي معمولاً به وسيله موج بسيار بزرگ تر QRSمحو مي گردد. به همين دليل موج T دهليزي به ندرت در الكتروكارديوگرام ديده مي شود.
انتشار جريان هاي الكتريكي در پيرامون قلب در سينه
شكل )3( عضله بطن را در درون سينه نشان مي دهد. حتي ريه ها كه قسمت اعظم آنها پر از هواست نيز الكتريسيته را به ميزاني حيرت انگيز هدايت مي كنند و ً )(.
)( «» «» ً